Mnogo se danas busamo patriotizmom, srpstvom, nacionalnim identitetom.
U državi, u regionu, u gradu...
Evo prilike da se, najzad, pokažemo i dokažemo — ne riječima, nego djelom.
Na trebinjskom groblju, u travi i lišću, leže dva oborena krsta.
Pod njima — dvojica vojnika 14. pešadijskog puka Timočke divizije, koji su nam prije više od jednog vijeka donijeli slobodu.
Svetozar Veljković, sin Dragutina, iz okoline Knjaževca, borac 3. bataljona, mitraljeskog odjeljenja 14. pešadijskog puka, preminuo je u Trebinju od teške groznice — samo nekoliko dana nakon što je njegova jedinica oslobodila grad u novembru 1918. godine.
Radisav Stanković, sin Svetozara, iz sela Krivi Vir kod Knjaževca, vojnik 1. čete, 3. bataljona istog puka,
poginuo je 1. januara 1919. godine na Begovića kuli,
u nemirima koji su pratili kraj Velikog rata. Obojica su sahranjena na trebinjskom groblju.
Na mjestima gdje su im braća podigla krstače —
danas stoji samo tišina, blato i zaborav.
Ni kamena, ni imena. Samo trava i vjetar.
Prošlo je 107 godine otkako ih je zemlja primila.
A mi, potomci slobode koju su nam ostavili, imamo dug da im podignemo krstove koji će ponovo stajati uspravno,
kao što su i oni stajali kad su nosili pušku i zakletvu.
Da se zna gdje počivaju Svetozar Veljković i Radisav Stanković, da se zna gdje su legli Timočani koji su u Trebinje donijeli slobodu. Zato pozivamo sve — građane, institucije, potomke i prijatelje da se uključe u akciju obnove i podizanja krstova dvojici Timočana.
To je najmanji znak poštovanja prema njima, i najveći ispit našeg dostojanstva.
A možda je vrijeme i da Trebinje dobije ulicu Timočke divizije da se pamti kako su, pod maglom novembra 1918,
braća sa Timoka u marševima slobode stigla u naš grad.
Neka ove riječi budu podsjetnik, upravo sada —
uoči Dana oslobođenja Trebinja u Prvom svjetskom ratu da sloboda nije poklonjena, nego osvojena znojem, krvlju i žrtvom ljudi čija imena jedva stoje na kamenu.
I kad im se krstovi podignu, neka jedan sveštenik
izgovori nad njihovim grobovima staro opijelo,
da im se duša raja nagleda i da se nebom razlije onaj mir koji samo Bog daruje pravednima.
Slava junacima!
Neka im krstovi ponovo stoje uspravno —
onako kako su i oni stajali kad su donosili slobodu.
I neka se njihova imena, iz zemlje i tišine, ponovo začuju kao blagoslov:
Svetozar i Radisav — dva Timočana pod nebom Hercegovine.
