Prije 107 godina srpska vojska pobjedonosno je umarširala u Nevesinje označivši kraj viševjekovnog ropstva u slobodarskoj hercegovačkoj varošici.
Zbog nedostatka istorijskog materijala, o ulasku oslobodilaca u Nevesinje 20. novembra 1918. godine šira javnost je malo upoznata. Najupečatljiviji opis ulaska srpske vojke daje Ljetopis nevesinjskog prote Jefta Vujovića:
„Srpska vojska, stvaralac nacionalne slave i veličine, ponosni svojitelj i obnovitelj Jugoslavije, vesnik slobode Južnih Slovena, čuvar Balkana balkanskim narodima, koju su ovi krajevi nestrpljivo čekali toliko vekova, prispjela je preko Mostara u Nevesinje uoči Aranđelovdana 7/20. novembra 1918. u 16 časova, pod komandom viteza Dragoljuba Mihajlovića, kapetana I klase. Silna sniježna mećava, koja je vitezove Bijelog Orla zavila u bijeli plašt, bila je počasna paljba prirode, koja je pritekla u pomoć narodu Nevesinja, opijenom punoćom radosti, da što dostojnije dočeka najvećeg gosta i prijatelja, što ga je ikad dočekalo srpsko Nevesinje. O kako su bili veliki i srećni dani oslobođenja i ujedinjenja! Nikad nijedna generacija srpskog Nevesinja nije doživjela puniju sreću i blaženstvo. Nikada veći i ponosniji pobjednik nije stupio na tlo Nevesinja od srpskog vojnika uoči Aranđelovdana 1918. godine... „
Projerej Jefto Vujović dalje bilježi da je na Aranđelovdan u crkvi u Nevesinju služio svetu liturgiju, a u Oficirskom paviljonu osvetio vodicu i presjekao slavski kolač prvom jugoslovenskom komandantu Nevesinja, kapetanu Dragoljubu Mihajloviću, koji je svečano tog dana proslavio svoju krsnu slavu u zajednici sa narodom Nevesinja.
„Prolaziće decenije, ali doći će jedan Aranđelovdan, kada će Nevesinje opštom narodnom slavom proslaviti uspomenu na ovaj veliki dana, dan dolaska Srpske vojske u junačko Nevesinje“, zapisao je prota Vujović.
